من در تومحو میشوم بی شک حرفهایم را میشنوی
مادو خط موازی مدتهاس که درکنار هم مانده اییم
میدانم حرفهایم را میشنوی
دفتر زندگیم را مدتهاس با واژه های 1 پر کرده ام
که اندکی شادتر زندگی کنم
گلهای بید بنفش را آب میدهم و روسری رنگا رنگم را به پیشانیم میبندم
مثل یک پرتره نقش ام میماند
افسوس تو عاشقانه نوشتن بلد نیستی ...
برچسب:
نویسنده: نوید نصیری